Studie 1 : G. JOST, “Deskundigenrapport inzake LF 41”: deze studie gaat over patiënten met luchtwegenaandoeningen. In de studie wordt aangetoond dat STÉRIMAR® (LF 41) de lokale symptomen van de aandoening, zoals oedeem, korsten of hypersecreties, aanzienlijk vermindert.

Studie 2 : B. AZOULAY, “Gebruik van STÉRIMAR ® in nko-hygiëne”: in deze studie wordt aangetoond dat STÉRIMAR® helpt bij het snuiten en het draineren van neusholtes en zorgt voor een perfecte hygiëne van het neusslijmvlies.

Studie 3 : J. BRUKER, “STÉRIMAR ®, factor van neushygiëne”: deze studie levert het bewijs dat de klinische tekenen bij patiënten die behandeld worden met STÉRIMAR®, verbeteren. Deze patiënten hadden rinitis, rinosinusitus of rinofaryngitis. Het gemak van de behandeling en de afwezigheid van bijwerkingen werden eveneens aangetoond.

Studie 4 : Ph. CONTENCIN, “STÉRIMAR ® voor de desinfectie van de neus- en keelholte bij kinderen”: deze studie bewijst de impact van STÉRIMAR bij kinderen die lijden aan obstructieve of droge rinitis. Ze toont ook de veiligheid van de behandeling en de therapietrouw aan.

Studie 5 : A. MARSAC, “Het gebruik van STÉRIMAR ® bij gewone rinosinusitis”: in deze studie wordt aangetoond dat de klinische en functionele symptomen verdwijnen bij patiënten die behandeld worden met STÉRIMAR®. De tolerantie en de aanvaardbaarheid zijn ook uitstekend.

Studie 6 : J. FOUGEROL, “STÉRIMAR ®, ademhalingscomfort en allergische rinitis bij volwassenen”: deze studie beveelt STÉRIMAR® aan om de klinische en functionele tekenen van allergische rinitis te verminderen. Het gemak van de behandeling en de afwezigheid van bijwerkingen werden ook aangetoond.

Studie 7 : G. SCADDING – Groot-Brittannië, “Neusreiniging in het kader van de behandeling van chronische rinosinusitis”: in deze studie wordt aangetoond dat de klinische en functionele symptomen verbeteren bij patiënten die behandeld worden met STÉRIMAR ®. De veiligheid, de tolerantie en de aanvaardbaarheid zijn ook uitstekend.

Studie 8 : S. MORINIERE, E. LESCANNE, Z. CELEBI, M.-J. PLOYET, “Het gebruik van de oplossing STÉRIMAR® ‘Koper’ tijdens de behandeling van infectieuze rinitis bij kinderen”: de studie ondersteunt de voorgaande publicaties die aantonen dat STÉRIMAR ® kan helpen bij de behandeling van infectieuze aandoeningen bij kinderen.

Studie 9 : Ph. CONTENCIN, “Het gebruik van STÉRIMAR ® ‘Koper’ en ‘Mangaan’ bij pediatrische nko”: mag STÉRIMAR® ‘Koper’ of ‘Mangaan’ gebruikt worden bij kinderen en zuigelingen? In deze studie wordt de afwezigheid van bijwerkingen aangetoond, evenals de perfecte tolerantie bij zuigelingen en kinderen.

Studie 10 : DSc Zivko GNJIDIC – Kroatië, “Reinigen van de neusholtes met STÉRIMAR ® ‘Koper’ en STÉRIMAR® ‘Mangaan’ na de operatie van een tumor van de sellaire regio (transsfenoïdale aanpak)”: in deze studie wordt aangetoond dat het gebruik van STÉRIMAR® ‘Mangaan’ en ‘Koper’ de staat van de gevoelige neusholtes verbetert na een operatie van de sellaire regio.

Studie 11 : Prim. M. Sc. Dr Miljenko RAOS – Kroatië, “Vergelijking van het gebruik van STÉRIMAR ® ‘Mangaan’ microspray en fysiologische serums bij patiënten met allergische rinitis”: deze studie bewijst de goede tolerantie van STÉRIMAR® ‘Mangaan’ bij alle pediatrische patiënten, evenals een betere werking dan die van het fysiologische serum op verschillende symptomen.

Studie 12 : A. MARSAC, “Het gebruik van STÉRIMAR ‘Zwavel’ bij kinderen”: deze studie gaat over kinderen van 6 maanden tot 12 jaar met slijmerige rinitis en muco-suppuratieve rinitis. De loopneus minderde of stopte in 83 % van de gevallen. De tolerantie was heel goed.

Studie 1 : het onderzoek van PARSONS in 1996
In deze studie wordt aangetoond dat de muco-ciliaire klaring verbetert in aanwezigheid van hypertonische oplossingen.
Deze auteur was de eerste om het belang van zoutoplossingen bij de behandeling van rinosinusitis aan te tonen.
Hij merkt op dat neusreinigingen al meer dan een eeuw aanbevolen worden.
Hij gebruikt een gebufferde hypertonische oplossing, waarvan hij het recept geeft.
Er namen 21 gezonde, niet-rokende vrijwilligers tussen 25 en 45 jaar deel aan deze studie. Zij dienden als proefkonijn.
In de meeste gevallen hielp het werkingsmechanisme van de hypertonische oplossing de ciliaire bewegingsfrequentie te verhogen door de viscositeit van het slijm te verminderen.
De auteur concludeert dat de hypertonische oplossing, die gebruikt wordt voor de behandeling van chronische rinitis/sinusitis en om de postoperatieve neusreiniging te vergemakkelijken (verwijdering van secreties, eliminatie van korsten, ...), de muco-ciliaire klaring van de neus bevordert.

Studie 2 : FRECHE Ch. e.a. Belang van hypertonisch zeewater in de rinologie. Revue Officielle de la Société Française d'ORL Vol. 50 - 1998.
Frèche Ch. en coll. (3) hebben een studie uitgevoerd bij 80 volwassenen met rinosinusitis met een voortdurende of periodiek verstopte neus, al dan niet gepaard gaand met een loopneus, een oedeem van het sinusslijmvlies, een verstopping en hyperemie van het neusslijmvlies.
De behandeling met hypertonisch zeewater (23 g/l Na Cl) duurde 2 weken. Het hoofdeindpunt was de vermindering van de verstopte neus, gemeten op een visueel analoge schaal (VAS).
De resultaten toonden aan dat in 78 % van de gevallen de verstopping van de neus aanzienlijk afnam of verdween en dat de tolerantie uitstekend of heel goed was in 95 % van de gevallen, wat erop wijst dat de NaCl-concentratie voldoende was.

Studie 3 : SKOUPA, 2007
In deze studie werd de doeltreffendheid bestudeerd van een combinatie van hypertonisch zeewater en corticosteroïden voor de neus bij patiënten met chronische of terugkerende rinosinusitis.
Groep 1 werd uitsluitend behandeld met corticosteroïden, terwijl Groep 2 een combinatie kreeg van corticosteroïden + zoutwater gedurende 2 weken, gevolgd door zeewater alleen. Groep 3 stopte met de corticosteroïden bij de start van de studie en gebruikte uitsluitend zoutwater. Groepen 2 en 3 mochten corticosteroïden gebruiken wanneer een noodbehandeling nodig was. Na 6 weken van follow-up waren alle klinische scores voor rinitis aanzienlijk beter in de groepen die behandeld werden met zoutwater dan in Groep 1 (P < 0,05).
Op dezelfde wijze daalde het gebruik van corticosteroïden voor de neus, dat ongewijzigd was in de 1e groep, aanzienlijk in de 2 andere groepen tijdens elk bezoek. Ook de scores met betrekking tot de levenskwaliteit namen toe (P < 0,05).
De auteurs concluderen dat de behandeling met een hypertonisch zeewater de staat van de neus bij patiënten verbetert en hun gebruik van lokale corticosteroïden vermindert.